Ik ben Anouk!
Moeder van 5 prachtige kinderen en lactatiekundige IBCLC. Mede door mijn eigen ervaring met borstvoeding heb ik echt mijn roeping gevonden. En dat is andere moeders helpen bij het behalen van hun borstvoedingsdoelen.
Ik ben bevlogen in mijn werk omdat ik als geen ander weet hoe uitdagend deze weg naar succesvol voeden kan zijn. Want ondanks dat borstvoeding geven onze natuur is, is het zeker niet vanzelfsprekend. Het is echt iets dat jij en je baby moeten leren, en daar is oefening en tijd voor nodig. Iets wat we onszelf tegenwoordig niet altijd gunnen. En ook is het iets wat we vaak alleen moeten leren, omdat we de ervaren moeders missen in onze omgeving. Daardoor kan het een hele uitdaging zijn om het geven van borstvoeding tot een succes te maken. Daarin wil ik graag het verschil maken.
Ik geloof erin dat elke mama het verdient om de juiste kennis, begeleiding en ondersteuning te krijgen. Zodat jij jouw borstvoedingsdoel kan behalen. Of je nou 6 weken, 6 maanden of meer dan een jaar borstvoeding gaat geven. Ik help je er graag bij, zodat jij met veel vertrouwen én plezier
je baby borstvoeding kan geven.
Anouk’s verhaal - zo begon het allemaal
Als klein meisje leek zwanger zijn en kinderen krijgen mij al het meest bijzondere wat er is. Daardoor wist ik dan ook al vroeg dat ik later zelf ook graag moeder wilde worden. Ook leek het mij fantastisch om met zwangere vrouwen te mogen werken. Kortom, het was dan ook vanzelfsprekend dat ik de opleiding tot verloskundige zou gaan doen.
Helaas bleek na 2 jaar verloskunde studeren dat dit beroep niet voor mij was weggelegd. Wel had ik gelijk voor ogen dat ik in de toekomst zeker met vrouwen in de periode rondom de zwangerschap zou gaan werken.
Toen ik in 2008 eenmaal afstudeerde als diëtist, heb ik mij vanaf dat moment altijd beziggehouden met voeding voor mama en baby. Daar is in 2011 ook mijn praktijk MamaVitaal uit ontstaan. De opleiding tot lactatiekundige in 2013 en later ook de opleiding tot orthomoleculair therapeut in 2017 zorgden ervoor dat ik zowel mama als baby optimaal kon begeleiden bij voedingsvragen in deze bijzondere periode.
Door mijn ervaringen uit mijn werk en het geven van borstvoeding aan mijn 5 kinderen, ben ik mijn hart verloren aan het begeleiden van andere moeders bij het geven van borstvoeding. Echt… dit is iets waar ik zo blij van word! De naam MamaVitaal is gebleven, alleen is de focus van voeding voor voornamelijk de mama, is verschoven naar voeding voor de baby. Maar natuurlijk vergeet ik jou als moeder niet. Borstvoeding is een samenspel tussen jou en je baby. Tegen welke uitdaging je ook aanloopt, samen gaan we kijken naar een manier die past bij jou en je baby. Zodat je snel weer het vertrouwen terugkrijgt en als zelfverzekerde moeder je baby met plezier de borst kunt geven.
Anouks ervaring met borstvoeding als lactatiekundige & als mama
Ik vraag het mij weleens af. Hoe mijn collega’s het geven van borstvoeding hebben ervaren. Of zij ook door zo’n emotionele rollercoaster van uitdagingen zijn gegaan. En dat ze dat toen heeft doen besluiten om er hun beroep van te maken, zodat ze andere moeders konden gaan helpen die daar ook tegenaan liepen.
Of dat het geven van borstvoeding voor hen iets was zoals de natuur het bedoeld heeft, heel soepel. Tenminste, dat is zoals ik er zelf over dacht voordat ik moeder werd. Ik dacht oprecht dat het geven borstvoeding iets natuurlijks was wat vanzelf ging. Zeker wanneer je je er goed op hebt voorbereid. Maar viel dat even tegen!
Vos
Ik was al in opleiding tot lactatiekundige toen ik zwanger werd. Ik wist dus al alles over het belang van borstvoeding, en volgde zelfs nóg twee cursussen om me tot in de puntjes voor te bereiden. Het zou mij toch niet gebeuren dat borstvoeding niet zou lukken. Ik wilde niet de moeder zijn die zou zeggen ‘ik ga het proberen’. Ik wilde de moeder zijn die zei ‘ik ga het doen en het zal slagen!’
Geen soepele start
En toch ging dat niet vanzelf. Na een prachtige thuisbevalling in bad werd mijn zoontje Vos geboren. Hij was perfect en helemaal gezond, maar hij liet niet zien wat ik in theorie geleerd had. Hij ging niet op zoek naar mijn borst om te gaan drinken, hij lag enkel bij te komen van de geboorte. En ook in de uren en dagen die daarop volgden, kwam het niet verder dan enkel sabbelen aan mijn borst.
Natuurlijk wist ik als net afgestudeerde lactatiekundige, dat het wel belangrijk was om mijn borsten te stimuleren voor het goed op gang brengen van mijn melkproductie. Dus begon ik binnen 6 uur na de bevalling te kolven met mijn handen en daarnaast gebruikte ik een elektrische kolf. Maar hoe goed het allemaal klonk in de theorie, in de praktijk ervoer ik het totaal anders.
Pech
We hadden ook wat pech met de kraamzorg. Mijn lieve vriendin Sophie die als kraamverzorgende zou komen, was nog aan het werk bij een ander gezin. Daardoor hadden we de eerste 3 dagen enkel controle van de kraamzorg. Sophie kwam pas op dag 4, en wat hadden we haar hard nodig toen. Want ondanks alle kennis die ik had, was ik op dat moment vooral voor het eerst moeder geworden, en leek ik opeens niks meer te weten.
In de eerste dagen dat Sophie er nog niet was, viel Vos stilletjes aan steeds meer af. Het kolven lukte niet. Ik ontwikkelde iets wat ‘pathologische stuwing’ heet. Au kan ik je vertellen! Gelukkig was daar Sophie om mij te helpen, en verhielpen we de pathologische stuwing door 24 uur lang elk uur te kolven. Met een professionele huurkolf kwam het gelukkig helemaal goed met mijn productie! Wel moest ik met pijn in mijn hart Vos een klein beetje kunstvoeding geven. Hij was te veel afgevallen en ik kon nog niet tegemoetkomen aan zijn behoefte.
Mismatch
Waarom onze start nou niet helemaal soepel liep, werd duidelijk nadat er 3 lactatiekundigen hadden meegekeken. Door een te korte tongriem en een te strak lipbandje lukte het Vos niet een grote hap te maken. Dit, in combinatie met mijn vlakke tepels, was een totale mismatch. Vos kon mijn borst gewoon niet pakken.
Toch was ik vastberaden om vol te houden. Ik ben fulltime gaan kolven en na heel veel tranen, moeite en gegoochel met tepelhoedjes werd het uiteindelijk wat na 3 maanden, en dronk hij aan de borst. Zijn mondje was eindelijk voldoende gegroeid om goed aan te happen! Zo bijzonder om Vos eindelijk aan de borst te hebben!
Pijn
Maar de pijn bleef… Ik beleefde geen plezier aan het voeden. Uiteindelijk, na 5,5 maanden wikken en wegen, hebben we toen toch maar zijn tongriempje en lipbandje laten knippen. Wat een opluchting was dat! Het duurde nog 1,5 maand voordat we elkaar opnieuw vonden, maar na 7 maanden voedde ik eindelijk met veel plezier.
Meer dan duizendmaal waard
Nu kan ik zeggen dat het de moeite meer dan duizendmaal waard is geweest. Vos heeft tot een week voor de geboorte van zijn zusje genoten van mijn melk, 26 maanden om precies te zijn. Een periode waarin ik enorm veel heb geleerd over borstvoeding en het voeden in de praktijk.
Veer
En toen was Veer er ineens. Mijn borsten konden melk geven, dat wist ik. Maar door haar supersnelle geboorte, klemde zij haar kaakjes vanaf het eerste moment samen. Ongelofelijk maar waar: ik had weer pijn, bloed en kloven en moest weer fulltime gaan kolven. Pas na twee behandelingen van de craniosacraal therapeut (wat een heldin!) en 6 weken stuntelen, kon Veer haar mondje ver genoeg openen zonder spanning en konden de melk en de liefde ongeremd stromen.
Zo verschillend
Ik genoot er weer zo van om een kindje aan de borst te hebben. Ook zo bijzonder om te merken dat kindjes zo verschillend kunnen zijn aan de borst. Veer was veel rustiger aan de borst dan Vos.
Toen Bram en ik de wens hadden voor een 3e kindje, moest ik de borstvoeding afbouwen om weer vruchtbaar te worden. Bij Vos was dat heel natuurlijk gegaan. Hij dronk bij 1,5 jaar over het algemeen enkel nog de ochtend en avond, waardoor mijn cyclus weer op gang was gekomen. Ik had verwacht dat het bij Veer precies hetzelfde zou gaan.
Maar helaas zag Veer het niet zitten om in de ochtend en avond te drinken, zij wilde juist graag overdag en in de nacht drinken. Dit zorgde ervoor dat Veer en ik elkaar uiteindelijk niet meer vonden en dat ze al na 18 maanden klaar was met het drinken aan de borst. Bijzonder hoe kindjes daar hun eigen weg in kunnen volgen!
Vriend
Nieuwsgierig was ik dan ook naar hoe ons 3e kindje zou zijn aan de borst. Ik ben er zo open mogelijk ingegaan, maar stiekem hoopte ik natuurlijk heel hard dat dit kindje vanaf dag één fijn bij mij aan de borst zou kunnen en willen drinken.
Weer een mismatch
In maart 2018 werd Vriend geboren tijdens een prachtige thuisbevalling in bad. En waar ik stiekem al een beetje bang voor was gebeurde opnieuw. Weer een mismatch… Vriend had erg veel spanning in zijn nek, wat veel beperkingen gaf met goed aanleggen. In combinatie met mijn vlakke tepels lukte het Vriend niet om vacuüm te houden tijdens het drinken. Met als resultaat weer kapotte tepels en veel pijn. Dat werd dus weer full-time kolven en elke dag oefenen met aanleggen. Gelukkig was er opnieuw hulp (4 x!) van een lieve collega lactatiekundige. En ook van de craniosacraal therapeut (nog steeds een heldin!) waren 5 behandelingen nodig. Na tien hele zware weken met opnieuw veel tranen, dronk Vriend eindelijk zonder toeters en bellen aan de borst! En dat heeft hij ook lange tijd mogen doen, zelfs nog een periode samen met zijn jongere broerje Vie 🙂
Vie
En toen was daar in april 2021 Vie, ons 4e kindje! Ook deze keer probeerde ik er opnieuw weer zo open mogelijk in te gaan. Direct naar de geboorte zocht hij mijn borst en begon te drinken. Wauw, zo kan het dus ook! Iets waarop ik ontzettend had gehoopt werd waarheid. Dit gaf mij zo ontzettend veel vertrouwen!
Toch bleek na enkele dagen Vie niet goed te groeien, en moest hij naast de borst extra bijvoeding krijgen. Iets zorgde ervoor dat hij niet effectief genoeg de melk uit de borst kon halen. Gelukkig was er wel voldoende moedermelk om Vie te ondersteunen bij zijn groei. Maar opnieuw was het weer hard werken; oefenen aan de borst, extra kolven en na elke voeding bijvoeden. Ook ervaarde ik weer de nodige pijn bij het voeden, al beschadigden mijn tepels gelukkig niet.
Je begrijpt, het was geen optie om ook deze ervaring niet weer tot een succes te maken. Wederom kon de craniosacraal therapeut met 3 behandelingen Vie helpen bij het beter leren drinken aan de borst. En na acht hobbelige weken, dronk ook Vie succesvol en met plezier aan de borst. Wat een feest! Een mooie periode samen met zijn grote broer Vriend die ook nog dagelijks even wilde drinken. En op dit moment nog in zijn eentje en we zien wel hoe lang dat nog mag duren.
Vuure
En toen was daar in september 2023 Vuure, ons 5e kindje!
Thuis geboren in bad, in het bijzijn van Bram, mijn ouders, zijn zus en al zijn broers, mijn geweldige vroedvrouw en geboortefotograaf. Het voeden aan de borst lukte en mijn melkproductie kwam prachtig op gang! Alleen raakten mijn tepels heel erg beschadigd en ging ik in de kraamweek kolven om mijn tepels rust te geven.
Aan het einde van de kraamweek zat ik in een verdrietige rollercoaster van fulltime kolven, en was het mijn geweldige kraamverzorgende Annet die mij een goedbedoelde schop onder mijn kont gaf. Ze zei; Lieve Anouk, als jij dit wil laten slagen, moet je het fulltime kolven doorbreken. Vuure kan niet goed leren drinken als hij ook niet de ruimte krijgt om te oefenen aan de borst. Ze had gelijk. Ik moest erin geloven dat hij het kon, dat we het beiden konden. Het was niet makkelijk, maar binnen een week hadden we de overstap naar fulltime aan de borst kunnen maken. Mijn tepels beschadigden niet meer, al bleef het voeden de eerste 8 weken heel erg pijnlijk. Daarna werd het leuker.
Vanaf 4 maanden werd voor Vuure de omgeving interessanter dan de borst. Voeden overdag lukte echt niet, en ik was op een gegeven moment genoodzaakt om overdag te kolven, en alleen ’s avonds en nachts aan de borst te voeden. Dit was zwaar, maar ik was er nog niet aan toe om borstvoeding op te geven. Vanaf 8 maanden kwam er weer meer rust en ging hij overdag ook weer meer open staan voor de borst, gelukkig.
Ik heb vaak gezegd dat ik niet wist hoe lang ik het nog zou volhouden. Ik vond borstvoeding geven aan Vuure zwaar. Misschien omdat ik al zo lang borstvoeding had gegeven, en eindelijk toe was aan mijn lichaam weer voor mijzelf. Toch verlegde ik elke keer weer mijn grenzen. En op het moment van dit schrijven is Vuure alweer 2,5 jaar, en drinkt hij ongeveer nog 1 keer per dag bij mij. Het voeden is leuk en ontspannen, al zuigt hij soms zo krachtig dat mijn tepels weer kapot gaan. Maar omdat hij maar 1 keer per dag drinkt, is dat goed te doen. Het is bijzonder hoe fijn hij dat momentje nog vindt. Dus voorlopig gaan we nog even door 🙂
Borstvoeding aan Vos, Veer, Vriend, Vie & Vuure
een emotionele rollercoaster van iets bijzonder moois…
Zoals je leest ben ik vijf keer enorm op de proef gesteld. En niet alleen ik, maar ook zeker Bram, die bewonderenswaardig elke keer voor de volle 100 % mij steunde en erin bleef geloven dat de borstvoeding zou slagen. De steun van je partner is zó belangrijk bij borstvoeding.
Natuurlijk waren er weleens momenten dat ik erover dacht om te stoppen. Vaker dan eens om heel eerlijk zijn. Maar ik kon het elke keer niet over mijn hart verkrijgen om te stoppen.
Collega’s vroegen; ‘Wat zou je een moeder adviseren in jouw eigen situatie?’. En hoewel mijn antwoord was: ‘Stoppen en gaan genieten van je kindje’, lukte het me niet om dat ook daadwerkelijk te doen. Het moest en zou lukken.
Leerzaam
Elke nieuwe periode met borstvoeding is weer een hele heftige emotionele rollercoaster geweest. Maar daarnaast vooral ook een hele leerzame ervaring. De periode waarin Vuure nu bij mij drinkt, is voorlopig nog niet voorbij. En ik weet dat er mogelijk ook weer uitdagingen op ons pad zullen komen, maar die weten we vast weer te overwinnen. Het is zo bijzonder om te zien hoe hij groeit op mijn melk! Dat ik daar voorlopig nog fijn van wil genieten, totdat we beiden aangeven dat het goed is geweest.
En dat het zo bij ons moet lopen, is vast niet voor niets. Ik weet zeker dat ik door mijn ervaringen nog beter in staat ben om andere moeders te helpen wanneer zij tegen uitdagingen aanlopen op het gebied van borstvoeding. Want borstvoeding is echt zo fijn en mooi als het eenmaal lekker loopt. En dat gun ik elke andere mama ook!